‘Η νέα RFID Κάρτα θά περιέχει βιομετρικά στοιχεία τού κατόχου, δακτυλικά άποτυπώματα (fingerprints).
Θά έχει έπιπρόσθετες λειτουργίες δυνατότητες συναλλαγής μέσα στό Διαδύκτιο (Internet). Αυτό συμβαίνει γιατί οί πληροφοριές πού είναι τυπωμένες στήν κάρτα – ταυτότητα, είναι επίσης άποθηκευμένες στό Chip πού είναι ένσωματωμένο μέσα στήν κάρτα.
Γία πρώτη φορά ό κάτοχος τής κάρτας θά μπορεί νά κάνει χρήση της, γιά νά αποδείξει τήν ταυτότητα του μέσα στό διαδύκτιο (Internet).
Έκτός από τήν σέ απευθείας σύνδεση μέ τό Internet λειτουργία απόδειξης τής ταυτότητας του (id function), όπου πολίτες, έταιρίες καί δημόσιοι οργανισμοί θά άποδυκνείουν τήν ταυτότητα τους μέσα στό Internet, ό κάτοχος θά μπορεί νά επιλέξει τήνΛειτουργία τής Πιστοποιημένης Ήλεκτρονικής Ύπογραφής (Qualified Electronical Signature – QES).
‘H Κάρτα RFID τού Πολίτη είναι Ύβριδική (hybrid card), ανήκει δηλαδή στήν κατηγορία Έξυπνων Καρτών (smart cards)πούέχουν ενσωματωμένα 2 Microchips. !!! Ένα Άσύρματο Microchip Μνήμης (contactless memory chip) καί ένα Microchip έπαφής μέ έπεξεργαστή (contact processor chip) .!!!
(Δείτε τήν κάτω φωτογραφια. Τό ασύρματο microchip είναι στην δεξιά πάνω μεριά, καί τό microchip έπαφής στά αριστερά).
Έξυπνες Κάρτες (Smart Cards)
1.Τί έιναι
Οι έξυπνες κάρτες είναι ουσιαστικά μικροσκοπικοί υπολογιστές, που έχουν το μέγεθος και τη φόρμα μίας πιστωτικής κάρτας, πάνω στην οποία είναι ενσωματωμένο έναολοκληρωμένο κύκλωμα (chip), στην εμπρόσθια αριστερή πλευρά.
Το ολοκληρωμένο κύκλωμα (microchip) περιέχει τις επαφές εισόδου-εξόδου και μπορεί να περιέχει μόνο μνήμη (memory) ή και μικροεπεξεργαστή (microprocessor). Το ολοκληρωμένο κύκλωμα μπορεί να παρέχει μία ασφαλή δομήπολλαπλών επιπέδων και να επιτρέπει ιεραρχημένη πρόσβαση, καθιστώντας δύσκολη τηνπρόσβαση στα στοιχεία και την παραποίηση αυτών, να υπολογίζει κρυπτογραφικές συναρτήσεις (cryptographic functions) και να αντιλαμβάνεται άμεσα προσπάθειες πρόσβασης, οι οποίες δεν είναι έγκυρες όπως για παράδειμα το κλείδωμα της κάρτας SIM σε περίπτωση εισαγωγής λανθασμένου PIN περισσότερες από τρεις –συνήθως- φορές.
Αρκετοί από εμάς χρησιμοποιούμε ήδη μία ή περισσότερες έξυπνες κάρτες στην καθημερινή μας ζωή. Για παράδειγμα, έξυπνη κάρτα είναι η κάρτα SIM που χρησιμοποιείται στο σύστημα κινητής τηλεφωνίας GSM..
2. Ίστορία τών καρτών
Οι πρόγονοι των έξυπνων καρτών θεωρούνται οι πιστωτικές κάρτες που εξέδωσε ο οργανισμός Diners Club τη δεκαετία του 1950. Οι κάρτες αυτές είχαν το μέγεθος μίας επαγγελματικής κάρτας (business card)και είχαν τυπωμένο το όνομα του κατόχου της στην εμπρόσθια όψη. Η επίδειξητης ήταν αρκετή, ώστε ο πάροχος της υπηρεσίας (π.χ.ξενοδοχείο ή εστιατόριο) να παράσχει πίστωση στον κάτοχό της. Με τον τρόπο αυτό διευκολύνθηκαν τα επαγγελματικά ταξίδια.
Αργότερα, η εκτύπωση του ονόματος γινόταν σε ανάγλυφο (όπως για παράδειγμα σήμερα στις κάρτες ανάληψης χρημάτων από τα ΑΤΜ των τραπεζών), ώστε να διευκολύνεται η αποτύπωσητου ονόματος του κατόχου. Μερικά χρόνια αργότερα οι κάρτες αυτές απέκτησαν μία μαγνητική λωρίδα (magnetic stripe), η οποία επέτρεπε τη μηχανική αποτύπωση των στοιχείων του κατόχου.Με τον τρόπο αυτό η επεξεργασία των στοιχείων μπορούσε να γίνει ηλεκτρονικά, επιταχύνοντας τις συναλλαγές. Παρέμενε όμως το πρόβλημα της απάτης, καθώς οποιοσδήποτε, έχοντας τον κατάλληλο εξοπλισμό, μπορούσε να δημιουργήσει πλαστές κάρτες.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι έξυπνες κάρτες είναι το αποτέλεσμα της ταυτόχρονης βελτίωσης των πλαστικών καρτών και των microchip. Το 1969 παρουσιάστηκε στη Γαλλία, από τον δημοσιογράφο Roland Moreno, μία ιδέα για μία κάρτα με ενσωματωμένο κύκλωμα (microchip). Έτσι γεννήθηκε η έξυπνη κάρτα. Οι έξυπνες κάρτες αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα στη Γερμανία (1967), στην Ιαπωνία (1970) και στις Η.Π.Α. (1972). Οι έξυπνες κάρτες άνθισαν τη δεκαετία του 1980.Στο διάστημα 1982-84 ηCartes Bancaire (Ένωση Τραπεζικών Καρτών της Γαλλίας) έτρεξε το πρώτο πιλοτικό πρόγραμμα για έξυπνες κάρτες. Η Ένωση συνεργάστηκε με τις εταιρείες Bull,Philips καιSchlumberger κάνοντας δοκιμές στις Γαλλικές πόλεις Blois, Caen και Lyon. Οι δοκιμές είχαν τεράστια επιτυχία και μόνο ελάσσονα προβλήματα. Μία βελτίωση που προέκυψεαπό το πιλοτικό πρόγραμμα ήταν η ενσωμάτωση της μαγνητικής λωρίδας, ώστε να διατηρηθεί η συμβατότητα με τα τότε υπάρχοντα συστήματα.
Μετά την πολύ πετυχημένη δοκιμή, οι Γαλλικές τράπεζες εισήγαγαν τη χρήση των έξυπνων καρτών για τραπεζικές λειτουργίες στο ευρύ κοινό. Η χρήση αυτή είναι το πρώτο παράδειγμα δημόσιας λειτουργίας των έξυπνων καρτών για τραπεζικές λειτουργίες. Παράλληλα, έγινε μία μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία, οπότε και καθιερώθηκε ο όρος«έξυπνη κάρτα» (smart card).
3. Είδη έξυπνων καρτών
Στις μέρες μας, οι έξυπνες κάρτες μπορούν να κατηγοριοποιηθούν με δύο βασικά κριτήρια : επεξεργαστική ικανότητα και δυνατότητες εισόδου εξόδου.
Με βάση το πρώτο κριτήριο ίκανότητα έπεξεργασίας, διακρίνουμε τρεις κατηγορίες έξυπνων καρτών:
1. Κάρτες μνήμης – κάρτες αποθήκευσης πληροφοριών (memory cards). Οι κάρτες αυτές περιέχουν κάποια μνήμη και λογική σε υλικό (hardware logic), η οποία μπορεί να θέσει ή να διαγράψει τιμές στη μνήμη. Οι κάρτες μνήμης αναφέρονται καταχρηστικά ως έξυπνες κάρτες, καθώς δεν έχουν δυνατότητα επεξεργασίας των δεδομένων.
2. Έξυπνες κάρτες (smart cards, IC cards, microprocessor cards). Είναι οι «κλασικές» έξυπνες κάρτες ή κάρτες με μικροεπεξεργαστή,. Ο επεξεργαστής τους, πέρα από την αποθήκευση και ασφάλιση πληροφοριών, μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις που ορίζονται στις προδιαγραφές του έργου για το οποίο θα χρησιμοποιηθούν.
3. Έξυπνες κάρτες πολλαπλών εφαρμογών (multi-application smart cards). Οι έξυπνες κάρτες τελευταίας γενιάς έρχονται με ανοικτά λειτουργικά συστήματα (Java, MULTOS) και μπορούν να εκτελούν περισσότερες από μία εφαρμογές. Παρέχεται επίσης η δυνατότητα στο χρήστη να «φορτώνει» νέες εφαρμογές, ή να διαγράφει άλλες ανάλογα με τις ανάγκες του.